روش استنباط فقهای مذاهب از قرآن
نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسنده
دکتری تاریخ اسلام و دانش پژوه دکتری فقه مقارن جامعة المصطفی العالمیه
چکیده
جامعیت قرآن در تمام اضلاع و ابعاد امری محتوم بوده که این واقعیت بدیهی در قرون مختلف از آغاز نزول تا کنون، اثبات و ثابت شده است.
قرآن که خود را کتاب هدایت معرفی نموده قطعا و یقینا، قابلیت رفع نیاز آدمیان را در تمام جوانب دارا میباشد.
تبیین و روش استنباط فروع فقاهی، یکی از مهمترین مباحثی است که در طول قرون متمادی و در همه اعصار فقهای مذاهب درباره آن تلاش فقهی داشته اند.
این پژوهش در راستای پاسخ به پرسش این است که: روش فقهای مذاهب اسلامی در استنباط از قرآن مجید چیست؟ و با هدف بیان چگونگی استنباط آنان و اشتراکات و اختلافات فقهای مذاهب در این موضوع با استفاده از روش توصیفی و شیوه کتابخانهای به این یافته رسیده است که تمام فقهای مذاهب اسلامی در فروع فقهی به قرآن مراجعه داشته و با روشهای مشترک و یا متفاوت و با هر نوع بینش و نگرش فقهی قائل به استنباط از قرآن برای کشف و استنباط حکم فقهی موضوعات مختلف فقاهی اقدام روشمند داشتهاند
قرآن که خود را کتاب هدایت معرفی نموده قطعا و یقینا، قابلیت رفع نیاز آدمیان را در تمام جوانب دارا میباشد.
تبیین و روش استنباط فروع فقاهی، یکی از مهمترین مباحثی است که در طول قرون متمادی و در همه اعصار فقهای مذاهب درباره آن تلاش فقهی داشته اند.
این پژوهش در راستای پاسخ به پرسش این است که: روش فقهای مذاهب اسلامی در استنباط از قرآن مجید چیست؟ و با هدف بیان چگونگی استنباط آنان و اشتراکات و اختلافات فقهای مذاهب در این موضوع با استفاده از روش توصیفی و شیوه کتابخانهای به این یافته رسیده است که تمام فقهای مذاهب اسلامی در فروع فقهی به قرآن مراجعه داشته و با روشهای مشترک و یا متفاوت و با هر نوع بینش و نگرش فقهی قائل به استنباط از قرآن برای کشف و استنباط حکم فقهی موضوعات مختلف فقاهی اقدام روشمند داشتهاند
کلیدواژهها
)